Dona De Luca i jej mąż kochają swojego czworonożnego przyjaciela i nie bez powodu. Ostatecznie uratował dwóch najbardziej bezbronnych członków rodziny przed jadowitym wężem. Bez dzielnego psa ani siedmioletnia Molly, ani jej 75-letnia babcia nie przeżyłyby tego dnia. Rodzina opłakiwała stratę starego psa. Dlatego w końcu zdecydowali się pobrać kolejny okaz ze szkółki.
Tak więc w jej domu pojawił się dwuletni owczarek niemiecki. Nadali nazwę nowemu domowi dla zwierząt. Mąż Dani początkowo nie dogadywał się z nim, ale nieco później Houseowi udało się go jeszcze przypodobać. W chwili zdarzenia pies był już pełnoprawnym i ukochanym członkiem rodziny De Luca. Może dlatego uważał za konieczne chronić Molly przed jadowitym wężem. Na początku nikt nie rozumiał, co się dzieje.
A Molly przestraszyła się nawet, gdy zobaczyła, jak jej ukochany pies nagle wbiegł przed nią na trawnik z wojowniczym wyrazem oczu. Szybko stało się jasne, że toczyła się tu prawdziwa walka. Pies zaczął żałośnie jęczeć, wyraźnie odczuwając ogromny ból. Rodzina natychmiast go odebrała i zabrała do weterynarzy w Blue Pearl Veterinary Partners. Stwierdzono, że pies miał co najmniej trzy ukąszenia węża. Według lekarzy weterynarii stoczył walkę z żmiją.
I najprawdopodobniej – z bardzo jadowitym grzechotnikiem rombowym, uważanym za jeden z najniebezpieczniejszych gatunków węży w Stanach Zjednoczonych. Antidotum, które zmniejsza działanie jadu węża, stosowane jest w bardzo małych ilościach, ale jest bardzo drogie. Zazwyczaj stosowana dawka w takich przypadkach to jedna lub dwie ampułki. Jednak weterynarze nie byli pewni, ile trucizny dostało się do organizmu psa, dlatego zalecili podanie mu kroplówki.
Jednak przez chwilę wszystkim wydawało się, że ta walka będzie ostatnią walką House’a. Rodzina pogodziła się już z faktem, że ich ukochany pies poświęcił się, aby uratować życie Molly i jej babci. Nie było już nadziei, że przeżyje. Ostatecznie jednak IV zadziałało. Dom oprzytomniał, niebezpieczeństwo minęło. A tydzień później udało mu się wrócić do domu.
